Nie meer rijden nie ...

Beste mensen,

Na de motor hebben we ook afscheid moeten nemen van de Toyota van Elien. Na jaren trouwe dienst en een afschrijving waar je nog geen tweedehands fiets van kan kopen (bedankt Marjolein), heeft tie de geest gegeven. De koppakking ging er tussenuit en repareren inclusief beurt, apk en nieuwe banden was niet meer rendabel. Daarbij is het toch onzin om twee auto's voor de deur te hebben als ik er toch niet in kan en mag rijden. Moet nog wennen dat vrouwlief nu in 'mijn' Lexusje scheurt. Alleen als ik de benzine betaal. Als ze van haar geld heeft getankt, gaat het een stuk voorzichtiger. Zit ze ook angstvallig naar de verbruikersmeter te staren. Moet je natuurlijk niet doen in een Lexus; ik snap ook niet waarom ze zo'n ding hebben gemonteerd.

Verder hebben we alle ... op de i gezet voor het project badkamer en de aannemer zal over twee weken de tuinmuur gaan repareren. De vakantie komt ook al aardig in zicht.

Tot blogs, groeten Cees.

Schilder is klaar... aannemer gevonden... motor verkocht ...

De titel zegt genoeg; we zijn heel blij dat het project "schuine dakraam in de kamer" tot een goed einde is gekomen, ondanks dat het me ongeveer een maandinkomen heeft gekost. De schilder heeft gelukkig nog allerlei andere "ontdekkingen" meegenomen en dat kwam echt ten goede aan ons huis. Inmiddels hebben we de offerte binnen van de aannemer die onze tuinmuur gaat repareren en hopen we op een snel groen licht van de verzekeringsmaatschappij. Ook is de motor na wat biedingen op marktplaats, verkocht en toch nog voor een leuke prijs (kon ik meteen de schilder betalen haha).
Komende week heb ik een terugkomdag in het revaliatiecentrun in Breda, een heel goed initiatief. Ook gaan we ons voorbereiden op de verjaardagen van o.a. Celine (inmiddels helaas zonder vaste woon- of verblijfplaats) en Elien. Bedankt voor jullie leuke reacties op mijn vorige bijdrage, groeten en tot blogs, Cees );

Nieuw project ...

Tussen de schilder en de verbouwing van de badkamer in, diende zich vanmiddag ongevraagd een nieuw project aan. Zat ik op de bank rustig mijn krantje te lezen, hoorde ik een doffe klap en kwam Wolfert de kamer binnen gestormd met de mededeling dat er een auto dwars door de tuinmuur nu in onze tuin geparkeerd stond. Waar ik al jaren voor vreesde was nu werkelijk gebeurd. Een mevrouw met een Volvo V70 automaat had i.p.v. op de rem, op het gaspedaal gedrukt tijdens het inparkeren op de parkeerplaats aan de andere kant van onze tuinmuur. Het resultaat zien jullie wel op de foto (klik erop voor een vergroting). De al wat oudere dame was flink geschrokken en hebben we bij ons aan de keukentafel geparkeerd. Man gebeld en de verzekeringsgegevens uitgewisseld. Wolfert heeft inmiddels de zaak met wat touwtjes en losse stenen zodanig aan elkaar geknutseld dat het weer dicht lijkt, in ieder geval voor het zicht. Nou maar hopen dat we een aannemer kunnen vinden die de zaak weer netjes kan repareren. Zaten we niet op te wachten, maar zo zie je: een ongeluk zit in een klein pedaaltje ...

De kogel ...

De kogel is door de kerk of beter gezegd, door de badkamer. Afgelopen dagen hebben we alles geregeld en besteld. Het gaat nu definitief gebeuren. Vanaf 10 juli zitten we twee weken in Zeeland en kan de aannemer zijn gang gaan. Gisteren had ik een receptie op school van een collega die met de FPU ging. Afgezien van het 20 minuten lang in de rij te moeten staan, was het bijzonder leuk weer eens veel (oud)collega's te zien en te spreken. Overigens is ook het artikel over mij in onze hogeschoolkrant gepubliceerd met een pagina-grote foto die jullie hier zien. Het is ook middels een PDF-bestand te lezen (pagina 8 en 9): http://punt.avans.nl/images/puntpdf/17punt11.pdf

Ander leuk nieuws: op uitnodiging van mijn broer Henk ga ik 27 juni a.s. naar het Chasse theater in Breda waar de orginele TCB-band van Elvis Presley een optreden geeft. Een van de legendarische gitaristen is James Burton. Ik ben heel benieuwd hoe die oudjes klinken ...

Groeten, Cees

Uitslagen ...

Vandaag voor mijn periodieke onderzoeken naar het EMC geweest. Na een rustig ritje naar Rotterdam met dit keer Mirelle achter het stuur (Elien zit nog in de lappenmand), waren we keurig op tijd voor het bloedprikken. Dat ging natuurlijk zoals gewoonlijk weer geweldig ... maar niet heus. Een uurtje later bij de professor aan het bureau vroegen we hem weer het hemd van het lijf. Hij wist op een boeiende manier onze vragen te beantwoorden, vooral de vorderingen i.v.m. het genetisch onderzoek. Overigens waren de uitslagen weer prima! Enig probleempje was mijn cholesterol. Die was superhoog, dus ik verwacht na mijn bezoek bij de cardioloog over 2 weken, dat ik weer aan de Crestor mag. Tja, dat zijn nu eenmaal de gevolgen van mijn onweerstaanbare hobby: het dagelijks nuttigen van een goed glas (of zijn het glazen) single malt whisky.
Het interview in ons hogeschoolblad 'Punt' laat nog even op zich wachten. Het is natuurlijk nog meivakantie, maar aan het einde van de week zal het toch wel worden gepubliceerd. (http://punt.avans.nl/)
De vakantie was ondanks ons gesnotter en gekuch, de rug van Elien en nog wat andere onhebbelijkheden, toch heel leuk. Mooi park, mooie omgeving en je bent er even uit. Trouwens, het weer viel ook erg mee.
Komende week staat in het teken van alle zaken definitief regelen voor de verbouwing van de badkamer, dat wordt ook weer een heel avontuur. Groeten, Cees

Even vakantie ...

Morgen vertrekken we voor een weekje naar Port Zelande van Centerparcs. Heerlijk er even tussenuit. De kinderen zullen er ook gedeeltelijk bij zijn, de weersvooruitzichten zijn redelijk gunstig, dus dat gaat helemaal lukken. Het raam achter in de kamer is inmiddels vernieuwd en ik hoop dat de dag werk van de loodgieter er voor gezorgd heeft dat het nu ook waterdicht is. De eerst volgende hoosbui zal het moeten uitwijzen. Inmiddels is er ook groen licht door de gemeente Oosterhout voor het aanpassen van de badkamer, dus kunnen we hier ook weer mee verder. De fysio bij het Fysiotherapeutisch Centrum Arkendonk verloopt prima; echt de juiste oplossing voor mij. Werken op donderdag bevalt uitstekend en ik was vandaag heel verrast met het concept interview wat volgende week wordt gepubliceerd in onze hogeschoolkrant. Het was een heel ontspannend interview en met een van de 'tig' foto's die zijn gemaakt, moet het zeker een goed artikel worden; kijk maar na 30 april op http://punt.avans.nl/
Maandag 4 mei mag ik weer voor mijn periodieke onderzoeken naar het EMC in Rotterdam, zodra ik de uitslagen heb zal ik het jullie laten weten ...
Groeten, Cees

Lekkage ...

Momenteel zit ik met drie emmers in de kamer vanwege een flinke lekkage. Afgelopen week is een groot schuin dakraam achter in de woonkamer vervangen en dat is niet afgemaakt omdat de timmerman van de ladder is gevallen. Resultaat: een flinke schaafwond en een verzwikte enkel. Gelukkig kon de glaszetter zijn werk nog doen, maar het geheel is nog verre van waterdicht. Nou maar hopen dat het de komende dagen niet al te hard gaat regenen.
Inmiddels ben ik verder aan het revalideren hier in Arkendonk. Willemsen Sport was toch niet wat ik zocht en na wat omzwervingen kwam ik in Arkendonk terecht waar ik uitstekend word begeleid. Ook ben ik niet meer afhankelijk qua vervoer. Tweemaal per week ga ik met mijn handdoekje onder de arm gewoon lopend naar de fysiopraktijk.
Het artikel in het AD zorgt nog steeds voor reacties. In ieder geval gaan we er op school ook iets mee doen (Punt = de Avans-hogeschoolkrant); ik laat het jullie wel weten. De verbouwing van de badkamer ligt ter goedkeuring bij de gemeente en vandaag kreeg ik groen licht voor de aanschaf van spraakherkenningssoftware voor mijn PC. Hoef ik niet meer te typen ... weer een frustratie minder. Tot blogs en groeten, Cees

Afscheid van een oude liefde ...

Dit weekend waarbij het lenteweer zorgde voor de welbekende motorkriebels, de machine uit de schuur laten duwen door Wolfert, hem flink laten poetsen, starten en lopen ... om vervolgens een mooie toerrit te maken. Helaas, dat laatste zit er niet meer in, dus hebben we 'm maar op marktplaats gezet. Hij is nog niet verkocht, dus als jullie iemand weten ... trouwens het CBR heeft m'n rijbewijzen deze week ook nog ingetrokken. Ondanks dat houden we de moed er in en probeer ik, als het even kan, te genieten van het heerlijke lentezonnetje, groeten Cees.

Leuke reacties ...

De belevenissen gisteren met de journaliste en de fotograaf van het Algemeen Dagblad, resulteerde in een bijna hele pagina in het AD van vandaag met een grote kleurenfoto. Ik vond de manier waarop ze mijn verhaal had samengevat, heel sterk. Weliswaar indringend, maar precies to-the-point. Als jullie het digitaal willen nalezen kan dat via deze link: http://www.ad.nl/binnenland/3082072/Site_biedt_laatste_strohalm.html

Het leverde ook veel leuke reacties op. Ik wist niet dat er zoveel mensen het AD hebben. Ik word door sommige van jullie nu bestempeld als BN'er ... hahaha
Mijn moeder werd uit haar bed gebeld door familie en vrienden die boven de rivieren wonen, collega's reageerden en zelf vond ik het een mooie foto, passend bij het verhaal. Een verhaal waarin ik mijn gevoelens een beetje weergeef en wat wellicht voor sommige mensen heftig is, maar wat wel de waarheid is. Al met al weer een leuk avontuur ...

Dank voor al jullie reacties, groeten, Cees

Bijzondere dag ...

Vandaag was in meerdere opzichten bijzonder. Allereerst omdat wij 31 jaar geleden elkaar eeuwige trouw beloofden, in voor- en tegenspoed. Nou, daar weten we inmiddels wel van mee te praten. De nadruk blijft gelukkig wel op voorspoed! Ten tweede omdat ik vandaag ben geintervieuwd door een journaliste van het Algemeen Dagblad over mijn weg vinden in onderzoekskankerland n.a.v. van een nieuw gelanceerde website deze week http://www.kankeronderzoek.info/ (het was zelfs op het acht-uur-journaal). Een fotograaf kwam
's-avonds nog speciaal langs voor een portretje (lang-leve het digitale tijdperk, volgens mij maakte hij er wel een stuk of zeventig), om dat samen met een verhaal over mij morgen te publiceren in het AD. En last-but-not-least kreeg ik van Mirelle en Alex een echte rare single malt whishy: een BenRiach, Chateau D’Yquem Sauternes casks finish, single barrel en cask strength (http://home.kpn.nl/leona001/benriach.htm) ... wat wil een mens nog meer. Groeten, Cees

Nederland-regeltjesland ...

Mentaal zit ik nu, zoals ik het zelf noem, in fase vier. Na een periode van overleven, revalideren en hopen dat het beter wordt, komt de fase waarin je moet concluderen en accepteren dat dit het nu is. En als dan ook de behandelend artsen uiteindelijk toegeven dat het niet beter zal worden, kom je in een heel moeilijke periode. In het bijzonder psychisch is dat wellicht een traject met de meeste impact vergeleken met alle ervaringen uit de voorafgaande tijd. Accepteren dat het niet meer beter wordt en accepteren dat dit het nu is, behoorlijk gehandicapt verder te moeten leven met alle beperkingen en afhankelijkheden, is geen sinecure. Ik had me dat anders voorgesteld, maar helaas had niemand dit kunnen voorzien en kan ook niemand daar verder iets aan doen. Iets anders waar ik ook steeds meer mee te maken krijg, is Nederland-regeltjesland. Het is ongelooflijk waar ik zoal tegenaan loop. Problemen met CZ, de AWBZ, het CAK, de WMO, het UWV, Thebe noem maar op. En dan nog soms de manier waarop ik tewoord gestaan word, soms bij de konijnen af. Omdat ik toevallig ziek of gehandicapt ben denken sommige 'hulpverleners' dat ik niet meer zelfstandig kan denken en doen net of ik een of andere randdebiel ben. Ik ga voortaan maar de gesprekken opnemen, kan ik er misschien nog iets mee doen. Zo dat lucht weer lekker op ... Werken gaat heel goed; ik ben er even uit en de collega's zijn heel aardig voor me. Ik ga wellicht proberen de werktijd wat uit te breiden. Ook het sporten bij Willemsen hier in Oosterhout gaat goed. Wordt vervolgd ... groeten, Cees

Nieuwe fase ...

Morgen begint weer een nieuwe fase. Het revalidatieprogramma in Breda is ten einde, na een periode van ruim 10 maanden. Ik ga verder hier in Oosterhout bij Willemsen Sport. Ik weet dat ik moet blijven bewegen, dat is de enige manier om de polyneuropathie de baas te blijven. Als ik dat niet doe, lig ik binnen de kortste keren weer in een (ziekenhuis)bed en daar heb ik voorlopig echt geen zin meer in. Inmiddels zitten we midden in de verbouwplannen van de badkamer. Spulletjes uitzoeken, offertes laten maken, afspraken met de aannemer, afstemmen van de data, etc. Op zich wel weer leuk, zeker als dit soort investeringen ten goede komen aan het huis. Gelukkig zijn er veel mensen die ons hierbij helpen, niet in de laatste plaats om mij hier en daar naar toe te brengen. Wordt vervolgd ...

Onrecht ...

Vandaag heb ik voor het eerst in mijn leven in het bijzijn van andere mensen, gevloekt. Ik was zo boos, dat willen jullie niet weten. Ik kreeg gisteren een faktuur betreffende mijn rolstoel en badplank die ik huur van de thuiszorg, of hoe dat dan mag heten tegenwoordig. Volgens de informatie die wij hadden bedroeg die huur een paar tientjes per maand. Volgens de faktuur was dat echter bijna 80 euro per 4 weken. Daarbij was dit een faktuur over de periode half november/ december 2008. Om dit wat te verduidelijken: ik heb vandaag een badplank gekocht via internet voor 25 euro, hetzelfde bedrag wat ik aan huur moet betalen voor een maand. Wat is dit voor systeem? Jullie begrijpen wel dat ik meteen de spullen heb terug gebracht naar die club en dat ik min- of meer ben ontploft voor die balie. Als pleister op de wonde kreeg ik van van Elien een zeldzame fles single malt. Dat maakt gelukkig weer heel veel goed!

Humor ...

Beste mensen,

Als reactie op mijn vorig blog-bericht zijn er mensen die mij financieel willen ondersteunen met het realiseren van een inloopdouche. Het idee van het opzetten van een stichting was echter bedoeld als een geintje ... gelukkig heb ik ondanks de kredietcrisis, nog wel wat achter de hand. Wat ik ermee probeer te zeggen is dat we met z'n allen ons hele leven krom betalen aan allerlei belastingen, premies, verzekeringen, pensioenen en noem maar op, en als we dan iets nodig hebben als gevolg van een ziekte waar we in mijn geval niet om hebben gevraagd en niets aan kunnen doen, er nergens een potje is waaruit dat betaald kan worden. Zelfs de rolstoel is gezien ons inkomen nog rekening man! Maar even goed bedankt voor jullie geweldige ideeen, tips en hersenspinsels.

Periodiek onderzoek ...

Vandaag voor mijn periodieke onderzoeken naar het Erasmus geweest. Het fileleed en een overvolle parkeergarage hadden ook zo z’n voordelen. Het was zo rustig op de afdeling dat ik nergens hoefde te wachten en kon na het bloedprikken meteen naar de spreekkamer van m’n prof.
Belangrijkst gespreksonderwerp was toch wel de handicap die ik heb overgehouden aan de behandeling met Velcade. Naast alle praktische problemen die het gemis van gevoelszenuwen met zich meebrengt, is het vooral ook wat het psychisch met je doet en de afhankelijkheid die ik nu heb omdat ik in feite bijna niets meer kan zonder hulp. In het bijzonder zelf niet meer kunnen autorijden is iets wat nog veel moeite kost te accepteren. Dan heb ik het nog niet over alle echte ‘leuke’ dingen zoals muziek maken, motorrijden, skiën, zwemmen in de zee, schaatsen etc. Maar het goede nieuws is toch dat al mijn waarden in het bloed uitstekend waren en ik weer pas over drie maanden hoef terug te komen. Eind deze maand gaat de therapie in het revalidatiecentrum in Breda stoppen en moet ik iets gaan zoeken in Oosterhout. Gelukkig zijn er instanties zoals OIB en MEE die daarbij helpen en adviseren. Een ander avontuur wat er aan staat te komen is de aanpassing van de badkamer. Omdat ik vanuit de WMO slechts een klein deel krijg vergoed, moet ik nog een paar sponsors zien te vinden. Wat dachten jullie van de stichting: ‘Gun Cees z’n inloopdouche’? Ideeën, suggesties en tips zijn van harte welkom. Wellicht zijn jullie nu weer een beetje op de hoogte. Heel veel groeten!

Het nieuwe jaar ...

Het nieuwe jaar is begonnen. Voor mij een begin met gemengde gevoelens, zorgen over de toekomst, maar vooral het besef dat ik verder moet met een behoorlijke beperking. De therapie gaat eind van deze maand stoppen omdat er geen progressie meer in zit. Dan wordt je even met je neus op de feiten gedrukt. Natuurlijk moet ik kijken naar de dingen die ik (weer) wel kan, maar dat is voor een gezond mens gemakkelijker gezegd dan voor mij. We gaan maar proberen er de juiste draai aan te geven. Ik wens jullie in ieder geval al het goede toe voor dit nieuwe jaar.

Heerlijk weekendje weg ...

Het afgelopen weekend samen met Elien, Mirelle en Alex een verwenweekend gehad in Duitsland in een mooi hotel met zeer vriendelijke leiding en bediening. We hebben er echt genoten. Lekker eten en drinken en de wijnproeverij was een schot in de roos en heeft onze kijk op Moezelwijnen voor goed in positieve zin veranderd! De hot stone massage was heerlijk. De omgeving was zeer mooi, niet in de laatste plaats vanwege een pak verse sneeuw. Trier en de stad Luxemburg bekeken en op de terugweg nog koffie gedronken in Echternach. Kortom, we hebben genoten; jammer dat het zo snel om was.

Weer aan het 'werk' ...

Gisteren voor het eerst sinds december vorig jaar weer op m'n werk geweest. Dat was wel even wennen. Afgezien van alle aandacht en belangstelling was het toch ook wel moeilijk. Je zit dan opeens weer achter je bureau met het gevoel van yes, we gaan er weer tegenaan. Echter dan realiseer je je dat het wel eventjes anders is dan vorig jaar. Als ik moeizaam met twee spastische vingers mijn wachtwoord probeer in te typen, steekt een collega zijn hoofd om de deur met de opmerking: he, jij kon toch blind typen? Ook het met mijn pasje openen van toegangsdeuren en de bediening van de lift, bleek een spannende onderneming. Eenmaal doodmoe thuis had ik toch een goed gevoel. Volgende week weer een paar uurtjes ...

De champagne mag weer open ...

Vandaag heeft m'n professor in hoogst eigen persoon de uitslag van m'n bloedonderzoek doorgebeld. Hij klonk zeer opgetogen en daar was ook alle reden toe. Het Hb was 8.7 en er was geen spoortje M-proteine gevonden in het IgA. Dus hoef ik volgend jaar (ja, dat klinkt lekker) pas weer terug te komen. Met dit goede nieuws mag de champagne weer open!
Dank voor jullie reacties.

Opmerkelijk nieuws ...

Vandaag voor mijn periodieke onderzoeken naar het EMC geweest. Ik was dit keer weer behoorlijk gespannen, dat mogen jullie best weten. Het bloedprikken ging moeizaam, maar lukte toch uiteindelijk. Eenmaal in de spreekkamer van m’n prof bleken nog niet alle uitslagen binnen te zijn. Mijn HB was echter goed, dus de kans dat mijn IGa verhoogd zal zijn is praktisch nihil. Volgende week maandag krijg ik alle uitslagen. Met een voorzichtig optimisme neem ik aan dat het allemaal wel goed zit. Ander opmerkelijk nieuws: waarschijnlijk weten ze de oorzaak waardoor ik zo heftig heb gereageerd op de Bortézomib. In de lever zitten zo’n 400 enzymen die er voor zorgen dat toegediende medicijnen worden afgebroken. Waarschijnlijk ontbreken bij mij een aantal enzymen. Dit is een genetisch gevolg en is generaties voor mij al ontstaan. Ik kan dit dus ook doorgegeven hebben aan onze kinderen. Is op zich niet zo erg, als je maar van te voren weet welke enzymen er ontbreken voordat je met medicijnen begint. Om dit definitief bij mij vast te stellen, had mijn prof nog iets van me nodig … jullie raden het al: nog een paar buisjes bloed! De prikzuster viel van haar stoel toen ze me weer zag. Maar goed, al met al kan dit dus verklaren waarom ik zo vreemd reageer op bepaalde medicijnen, denk aan de Dexamethason en de Haldol. We wachten met spanning de resultaten van het onderzoek af. Verder hadden we een goed gesprek en gingen we met een heel wat beter gevoel dan op de heenreis weer huiswaarts. Dank voor jullie support, in welke vorm dan ook!

Tijd voor een nieuw bericht ...

Beste mensen,

Tijd voor een nieuw berichtje. Afgelopen week zijn Elien en ik even lekker op vakantie geweest in Zeeland. Vrienden van ons hebben daar een minicamping en verhuren sinds kort ook 4 prachtige vakantiewoningen (appartementen) waarvan één rolstoeltoegankelijk is (zie: http://www.munnikenhof.nl/)

Heerlijk even er tussenuit, weg van de drukte van alle dag. Klinkt misschien gek, maar onze dagen zijn behoorlijk gevuld. Naast mijn therapiedagen en de dagen dat Elien werkt, gaat er heel veel tijd zitten in al mijn handelingen. Door mijn beperkingen gaat alles veel langzamer en moet iedereen met heel veel simpele en praktische zaken rekening houden. De douchekop in de juiste stand, het deksel van de jampot niet te vast draaien, knopen in plastic zakken etc.

Verder zijn er plannen om op de maandagen weer een paar uurtjes te gaan werken op Avans hogeschool. We zijn de woensdag voor onze vakantie koffie wezen drinken en werden daar door veel collega's op een bijzonder fijne manier onthaald. Dat geeft je een enorm goed gevoel.

Nog wat kleine praktische zaken regelen en dan kan ik me hopelijk weer een beetje nuttig maken.

Een ander en voor ons spannend fenomeen: 20 oktober a.s. moet ik voor periodieke onderzoeken weer naar het Erasmus Medisch Centrum. En nu maar hopen dat mijn IGa's niet te veel zijn gestegen zodat ik nog niet met een behandeling hoef te beginnen.

Ik houd jullie op de hoogte, veel groeten,

Cees

Goed nieuws ...

Beste mensen,

Ik heb even niets van me laten horen, want er is ook zoveel gebeurd. Dus nu deze update. Het weekje vakantie in Arcen is prima bevallen. Natuurlijk was het wel even wennen. Bij deze: Roparun bedankt! Geweldig dat er zoveel vrijwilligers zijn die dit soort dingen mogelijk maken.
Afgelopen maandag voor mijn periodieke onderzoeken naar het Erasmus. Van mijn prof kreeg ik zowel een complete respons, als een complete remissie. Ongelooflijk dat ik na drie shotjes Velcade dit wist te bereiken. Met uitstekende bloeduitslagen op zak, hoef ik pas over drie maanden terug te komen. De woensdag mocht ik naar mijn cardioloog die ik al driekwart jaar niet meer had gezien. Ook daar alles prima. Ik mag zelfs minderen met medicijnen. Verder heb deze week poliklinisch gerevalideerd. Het hoogtepunt was wel een fietstocht van bijna een half uur door Breda. Afgelopen vrijdag ben ik zelfs op het strand geweest in Domburg. Ik begin al aardig te wennen aan de thuissituatie, zit goed in m’n vel en heb het gevoel dat het (nog) steeds beter gaat.

Groeten, Cees